Zapewne wielu z Was,  ma w swoim życiu momenty, że chciałoby zamknąć za sobą drzwi trosk i kłopotów dnia codziennego i uciec w jakieś piękne i zaciszne miejsce.

Niektórzy takie życie, prowadzą na co dzień, mieszkają nie tylko w uroczych miejscach ale i w bajkowych domkach. Zobaczcie sami, czy chcielibyście,  pomieszkać choć przez chwilę w domku jak z bajek Disneya?

Zdjęcie: Facebook/The Rustic Way

Domek Jasia i Małgosi, fot. Facebook

The Faerie Cottage/ the Enchanted Woods /Winterthur Garden.

Willa na wyspie Mujeres w Meksyku, fot. Airbnb

Domek Czerownicy/Ueberlingen on Lake /Niemcy. Fot. Alamy

Casa do Penedo, dom w skale/ Portugalia. Fot. Alamy

Domek Czarownicy, Dallas w Teksasie. Fot Alamy

Bajkowy domek w Holandii. Fot. Alamy

Fot. Alamy

Domek wiktoriański na polu kempingowym, Massachusetts, Stany Zjednoczone . Fot. Alamy

Chatka z tajemniczym ogrodem. Fot. Windamere cottages.

Domek Jasia i Małgosi.

Prezes stowarzyszenia islandzkich kibiców Styrmir Gislason, w wywiadzie dla duńskiego dziennika „Jyllands Posten”, powiedział, iż bardzo mu przykro, ale musi wyprowadzić z błędu zwolenników historii, jakoby to Wikingowie byli inspiracją dla islandzkich kibiców.

Jak poinformował w swojej wypowiedzi, szukając odpowiedniej formy dopingu dla swoich kibiców, inspirację znaleźli u polskich kibiców ręcznych. Wielokrotnie oglądane materiały wideo z publicznością z Polski,  zainspirowały ich, aby na podstawie tej właśnie formy dopingu, przygotować własną wersję.

Tak wygląda prawda – „Taka formę wymyślili Polacy, a my ją tylko przejęliśmy, nawiązując do naszej przeszłości historycznej. Teraz na meczach we Francji dźwięk naszego dopingu sprawia, że sami dostajemy gęsiej skórki i czujemy się nieustraszonymi Wikingami” – dodał Gislason.

Fotografia dnia pic.twitter.com/42JO0KQKsQ

— Zbigniew Boniek (@BoniekZibi) 27 czerwca 2016

Omlet to potrawa z jaj, która w zależności od dodatków, może być serwowana na słodko jako deser lub jako danie główne. Omlet ma wiele odsłon, jedni przygotowują go z samych jaj, inni z jaj z dodatkiem mleka, jeszcze inni z dodatkiem mleka i mąki.

Dzisiaj pomysł na omlet w wersji obiadowej z pieczarkami, można go serwować z frytkami lub lżejszej z ryżem. Jako dodatek, proponuję pomidory z bazylią.

Składniki na 2 omlety:

5 jaj

2 łyżki mąki

2 łyżki mleka

sól, pieprz

50 dkg pieczarek

4 łyżki słodkiej śmietanki

1 łyżka oleju

3 łyżki posiekanej zielonej cebulki lub szczypiorku

1 łyżka natki pietruszki

Przygotowanie:

Pieczarki pokroić w plasterki i usmażyć na oleju, pod koniec smażenia oprószyć solą i pieprzem, dodać śmietanę i natkę pietruszki, podgrzewać do zgęstnienia sosu.

Jajka dokładnie roztrzepać w miseczce, dodać 2 łyżki mąki, mleko, sól i pieprz, na końcu zieloną cebulkę.

Masę jajeczną wlać na rozgrzaną patelnię, smażyć pod przykryciem aż wierzch się zetnie, obrócić na drugą stronę.

Na usmażony omlet nałożyć pieczarki, złożyć na pół i podawać z dodatkami.

Smacznego!

Anna Frach, Thefad

Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej uderzy w osoby i przedsiębiorstwa czerpiące dochody z działalności w innym obszarze podatkowym. Prawdopodobnie zostaną one objęte pięcioprocentowym podatkiem u źródła pobieranym od płatności transgranicznych. Nie wiadomo, na jakim poziomie zostanie ustalona także stawka brytyjskiego podatku VAT, która na terenie całej UE dla większości towarów i usług wynosi 15 proc.  

– Z pewnością jednym z zauważalnych obszarów zmian po wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej będą podatki – przekonuje w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Karolina Stawowska, doradca podatkowy, partner w kancelarii Wierzbowski Eversheds. – Będą to zmiany przede wszystkim w zakresie podatku dochodowego, tak naprawdę podatku u źródła, oraz VAT.

Podatek u źródła (ang. withholding tax, w skrócie WHT) to danina fiskalna pobierana w przypadku płatności transgranicznych. Obowiązek jej odprowadzenia spoczywa na otrzymującym przychód podmiocie (podatniku), który ma inną tzw. rezydencję podatkową niż dokonujący wypłaty (rezydent w kraju położenia źródła przychodu).

Chociaż podatnikiem jest otrzymujący wypłatę, jednak obliczenie, pobór i zapłata spoczywa na pracodawcy. Taką daninę pobiera on od dochodów podatnika, który w rezultacie otrzymuje kwotę wynagrodzenia netto, pomniejszoną o podatek u źródła.

– To należność, którą władze skarbowe będą miały prawo pobrać przy różnego rodzaju wypłatach, takich jak dywidendy, odsetki czy należności licencyjne, których beneficjentem będzie podmiot zagraniczny – precyzuje Karolina Stawowska. – O ile w kwestii dywidend niewiele się zmieni, bo postanowienia obecnej dyrektywy unijnej są bardzo podobne do polsko-brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, o tyle spore różnice odczujemy podczas wypłaty odsetek i należności licencyjnych. Pojawi się bowiem pięcioprocentowy podatek u źródła. Kredyty, pożyczki czy umowy chociażby na znaki towarowe są w Polsce zwykle tak konstruowane, że taką należnością obciążany jest krajowy podmiot. To on więc wliczy koszty tego podatku do swojego bilansu.

Polska firma, która zaciągnęła pożyczkę bądź kredyt w instytucji finansowej mającej rezydencję podatkową w Wielkiej Brytanii, już obecnie powinna zatem, jak radzi mecenas Karolina Stawowska, pomyśleć o zmianie struktury finansowania, aby uniknąć kosztów podatku u źródła. Podobne tzw. modelowanie podatkowe, jej zdaniem, można także przeprowadzić w zakresie należności licencyjnych.

– W tej chwili możemy się przynajmniej przygotowywać do tego procesu – uważa Karolina Stawowska. – Pewnym ułatwieniem byłoby, gdyby Wielka Brytania po wyjściu z Unii Europejskiej przystąpiła do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Ale to i tak nie rozwiąże wszystkich problemów.

Na terenie całej Unii Europejskiej podstawowa stawka w pełni zharmonizowanego podatku VAT od większości towarów i usług nie może być niższa niż 15 proc. Po przeprowadzeniu negocjacji i upływie dwóch lat od rozpoczęciu procedury wyjścia z UE Wielka Brytania będzie mogła na swoim terytorium wprowadzić daninę w dowolnej, uznanej przez swój rząd za właściwą, wysokości.

– Kraj ten będzie miał prawo zmiany zasady pobierania tego podatku, będzie mógł nawet zupełnie go zlikwidować, wprowadzając na to miejsce coś zupełnie nowego, choć nie sądzę, że na to ostatnie faktycznie się zdecyduje – przypuszcza Karolina Stawowska. – Wspólny VAT przyniósł duży ład w zakresie obrotu gospodarczego na terenie Unii Europejskiej, więc spodziewam się, że chociaż zmienią się warunki dostaw dostawy i nabycia towarów i będziemy mieć już do czynienia z eksportem i importem, co może zachwiać pozycją finansową wielu przedsiębiorstw, to większe zmiany w tym zakresie nie zostaną jednak wprowadzone.

City of London to obecnie centrum finansowania Europy, gdzie międzynarodowe instytucje finansowe udzielają pożyczek, kredytów, obejmują papiery wartościowe. Zdaniem Karoliny Stawowskiej jest niemal pewne, że brexit spowoduje spadek znaczenia tego ośrodka.

– Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej oznacza, że stracimy pewne udogodnienia podatkowe przy spłacie instrumentów finansowych, kredytów czy pożyczek – prognozuje Karolina Stawowska. – Już w tej chwili więc jest mowa o tym, że nowym centrum finansowym Unii Europejskiej zostanie Frankfurt, a kapitał odpłynie z Londynu.

Źródło: Newseria

Jak poinformował,  redaktor naczelny tygodnika ”Polityka” Jerzy Baczyński – w nocy z wtorku na środę, zmarła dziennikarka i publicystka Janina Paradowska – miała 74 lata. 

Janina Paradowska Ukończyła studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, następnie studiowała podyplomowo dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Początki jej kariery dziennikarskiej, były związane z „Kurierem Polskim’’, w którym zajmowała się tematyką społeczną.

Należała do PZPR z członkowstwa w której zrezygnowała po wprowadzieniu stanu wojennego w 1981 roku. Na początku lat 80. była m.in. szefową struktur NSZZ „Solidarność” w należącym do Stronnictwa Demokratycznego Wydawnictwie „Epoka”.  Po zakończeniu pracy w „Kurierze Polskim” rozpoczęła współpracę z „Życiem Warszawy”, gdzie m.in. pełniła funkcję kierownika działu politycznego. Pracowała również w dziale kulturalno-oświatowym. Z ramienia tej redakcji brała udział w relacjonowaniu prac stolika młodzieżowego Okrągłego Stołu.

W 1991 dołączyła do zespołu redakcyjnego „Polityki”. Była komentatorką polityczną tego tygodnika, a także inicjatorką Salonów „Polityki” i prowadzącą spotkania z tego cyklu z udziałem polityków, przedsiębiorców, przedstawicieli mediów i kultury. Współpracowała także z TVP, gdzie od maja 1993 do czerwca 1994 prowadziła program publicystyczny Gorąca Linia w TVP1. W 2008 na antenie Superstacji zaczęła prowadzić program Puszka Paradowskiej (prowadziła w tej stacji również program Rozmowa dnia), została także publicystką radia Tok FM i prowadzącą zajęcia na studiach dziennikarskich Collegium Civitas

Paradowska była laureatką licznych nagród branżowych. Otrzymała m.in. Nagrodę im. Adolfa Bocheńskiego (1997), Nagrodę Wieczystej Fundacji im. Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich (1999), Nagrodę im. Andrzeja Urbańczyka (2004). W 2002 została także nagrodzona Złotą Akredytacją do Sejmu jako najlepsza dziennikarka prasy ogólnopolskiej[8].

Wyróżniona także doroczną nagrodą Grand Press – tytułem najlepszego dziennikarza 2002. Z inicjatywy Renaty Gluzy z miesięcznika „Press” dodatkową nagrodą był występ aktorski. Janina Paradowska wystąpiła 13 i 14 stycznia 2007 w warszawskim teatrze Kwadrat w farsie Raya Cooneya i Johna Chapmana Nie teraz kochanie jako pani Frencham (w miejsce Barbary Rylskiej)[9].

W 2011 otrzymała Nagrodę Kisiela „za własny głos”.

Źródło: Wikipedia

Już blisko 4 miliony podpisów pojawiło się już pod petycją, skierowaną do brytyjskiego Parlamentu, a  dotyczącą, stworzenia prawa gwarantującego, iż w przypadku referendum które miałoby decydować o , wyjściu lub pozostaniu w Unii Europejskiej,  jego zrealizowanie będzie możliwe tylko wtedy, gdy za którąś z opcji opowie się minimum 60 % głosujących przy 75% frekwencji.

Akcja trwa i z każdą minutą, lista osób podpisujących petycję się powiększa.

Zgodnie z prawem, jeśli jakakolwiek petycja skierowana do rządu zbierze minimum 100 tysięcy podpisów, musi być rozpatrzona przez parlamentarzystów.

#Brexit More than two million people have signed UK petition calling for second EU vote https://t.co/odeiiXns0J pic.twitter.com/Ket9E2pJsn

— AFP news agency (@AFP) 25 czerwca 2016

W przypadku uzyskania niepodległości przez Szkocję, referendum w tej sprawie zapowiedziała dzisiaj, stojąca na czele szkockiego rządu Nicola Sturgeon, może dojść do opuszczenia Unii Europejskiej jedynie przez Anglię i Walię – w takim przypadku będzie to „Engxit” a nie „Brexit”.

To jeden z punktów wymienionych we wpisie na facebookowym profilu prze Mikołaja Barczentewicza, Polskiego wykładowcy prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie w Oxfordzie.

David Cameron oficjalnie ogłosił wynik wczorajszego referendum, w którym blisko 52% osób uprawnionych do głosowania zadecydowało o opuszczeniu przez Wielką Brytanię Unii Europejskiej. Równocześnie, Premier Wielkiej Brytanii, powiedział że planuje ustąpić ze sprawowanej funkcji w pażdzierniku. Najbliższe tygodnie i miesiące, jak mówił Cameron, upłyną na uspokajaniu sytuacji, ale aby działania te były skuteczne, potrzebna jest ”świeże przywództwo”. Polityk poinformował, że negocjacje z UE poprowadzi już nowy premier i to on podejmie decyzję czy zastosować artykuł 15 – mówiący o opuszczeniu europejskiej wspólnoty.

Cameron w ostatnich miesiącach wzywał do głosowania za pozostaniem w UE, wskazując i ostrzegając o konsekwencjach ekonomicznych i bezpieczeństwa, w razie wyjścia z UE.

Ale należy przypomnieć że to właśnie David Cameron był w 2013 roku inicjatorem Brexitu.  Brytyjski Premier zapowiedział wówczas, że jeśli jego partii uda się wygrać wybory parlamentarne w 2015 r., zostanie ogłoszone referendum, w którym Brytyjczycy zdecydują, czy chcą opuścić wspólnotę. I tak też się stało, po wygraniu wyborów, nie pozostało mu już nic innego jak tylko ogłosić zapowiedziane referendum.

Aby załagodzić sytuację, w UE postanowiono, że Wielka Brytania będzie miała specjalny status. Nigdy nie przyjmie euro, imigranci nie będą mogli pobierać zasiłków przez siedem lat od wejścia w życie porozumienia, a mimo to brytyjski rynek będzie czerpał wszelkie korzyści z pozostania we wspólnocie. Porozumienie nie było jednak jednoznaczne z anulowaniem referendum.

Tak naprawdę zwolennicy wyjścia opierają się na czterech podstawowych przesłankach

Pierwszą są kwestie finansowe. Wszystkie kraje Unii Europejskiej powinny wprowadzić wspólną walutę czyli Euro. Jednak jak wiemy, Wielka Brytania się wyłamała. Brytyjczycy chcieli, by oficjalnie podkreślono, że euro nie jest jedyną walutą Unii Europejskiej, a wszystkie kraje, które są poza strefą euro, nie są w żaden sposób gorsze. W dodatku Brytyjczycy chcieliby, aby kraje spoza strefy euro nie musiały dokładać się do wspólnego budżetu państw eurozony.

Drugą rzeczą, kytórej się domagali jest autonomia kraju.

Na trzecim miejscu są sprawy związane z imigracją. Brytyjczycy uważają, że są nadmiernie obciążeni napływem imigrantów, którzy zabierają im pracę, to jeszcze żyją na koszt państwa. Wielka Brytania domaga się, aby przyjeżdżający tu za pracą, byli objęci restrykcjami co do zasiłków.

 W czwartym punkcie swoich zastrzeżeń Wielka Brytania podkreśla, że obecnie parlamenty narodowe poszczególnych krajów Unii nie mają zbyt wielkiej możliwości blokowania prawodawstwa unijnego. Wszystkie powyższe punkty zostały przedyskutowane z Unią kilka miesięcy temu, wskutek czego udało się zawrzeć wspomniane w poprzednim akapicie porozumienie.

Za Brexitem głosowała Anglia i Walia, Szkocja i Irlandia Półncona, opowiedziały się za pozostaniem w Unii.

Lider UKiP, ekscentryczny Nigel Farage okrzyknął wynik głosowania jako”Dzień Niepodległości”, jednak obóz ”Remain” czyli zwolenników pozostania nazwał wynik głosowania ”Katastrofą”.

Chociaż zwolennicy „Leave UK” zwyciężyli w referendum, do opuszczenia przez Wielką Brytanią Unii Europejskiej, jest jeszcze daleka droga. A ponieważ procedury wyjścia z Unii Europejskiej, wcale nie są takie proste jakby się zdawać mogło, całość działań ma szansę mocno przeciągnąć się w czasie.

W Unii na pewno ”paruje” niejedna głowa i chociaż dopiero oficjalne wpłyniecie wniosku brytyjskich władz informujące o chęci wystąpienia z UE rozpocznie negocjacje, po jednej i po drugiej stronie właśnie zaczęto na poważnie zadawać pytanie ”I co dalej”?

Po wpłynięciu wniosku, sygnał do rozpoczęcia rokowań, muszą wydać przywódcy unijni. Powstanie plan rozmów a finał znajdzie swoje miejsce w Parlamencie Europejskim.

Podstawa dla wszczęcia procedury odłączenia się od UE jest artykuł 50 traktatu o Unii Europejskiej który mówi, że „każde państwo członkowskie może, zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi, podjąć decyzję o wystąpieniu z Unii”.

Negocjacje potrwają około 2 lat – tak mówi traktat, ale okres ten może być przedłużany i może potrwać nawet lat 10. W efekcie po stronie Unii, umowę musi zaakceptować Rade Europejska, wymagana większością 72%, oraz Parlament Europejski a po stronie brytyjskiej Izba Gmin.

Wielka Brytania należy do Wspólnoty Europejskiej od 1 stycznia 1973 roku, od  przyszłego roku miała sprawować prezydencję w UE.

Tak naprawdę na nieznane wody wypłynie nie tylko Wielka Brytania ale również Unia Europejska.

W Polsce ”Dzień Ojca” obchodzony jest od roku 1965,  zawsze w dniu 23 czerwca, jednakże w różnych państwach świata, święto to obchodzone bywa w różnym czasie.

(…) bóg zaś w gruncie rzeczy nie jest niczym innym, jak wywyższonym ojcem. I tutaj, jak w przypadku totemizmu, psychoanaliza radzi nam wierzyć wierzącym, którzy mienią boga „ojcem”, tak jak totem mienili „przodkiem”. Jeśli psychoanaliza w ogóle zasługuje na jakąś uwagę, to uznać trzeba, że udział ojca w powstaniu idei boga musi być bardzo ważny, niezależnie od wszelkich innych początków i znaczeń boga, na które psychoanaliza nie może rzucić światła.
– Sigmund Freud, Totem i tabu

„Dzień Ojca” na świecie

W Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Holandii,  to święto ruchome – trzecia niedziela czerwca
We Włoszech, Portugalii i Hiszpanii – 19 marca (Dzień św, Józefa)
Na Litwie – pierwsza niedziele czerwca
W Austrii – druga niedziela czerwca
W Niemczech w dniu uroczystości Wniebowzięcia Pańskiego

Historia ”Dnia Ojca” sięga roku 1910, kiedy to w miasteczku Spokane w stanie Waszyngton (Stany Zjednoczone), córka weterana wojennego, który brał udział w wojnie secesyjnej, wpadla na pomysł aby w podziękowaniu za trud rodzicielski, uhonorwać również ojców. Przypomnieć tu należy że ”Dzień Matki” został ustanowiony 3 lata wcześniej czyli w roku 1907.

Sonor Smart Dodd, bo o niej mowa, chciała w ten sposób podziękować swojemu ojcu, na którego barkach po śmierci żony, spoczął  niełatwy obowiązek opieki nad pięciorgiem dzieci.

Najpiękniejsze cytaty na ”Dzień Taty”

„Miłość to ojciec ratujący dzieci z płonącego budynku, wynoszący je i ginący przy tym. Kiedy kochasz przestajesz żyć dla siebie, żyjesz dla innej osoby”.
– Philip Kindred Dick

„Jeden ojciec znaczy więcej niż stu nauczycieli”.
– George Herbert

„Z ojcostwem ma się chyba podobnie jak z małżeństwem, żeby się udało, trzeba mieć do niego powołanie”.
– Nathalie Sarraute

 „Ojciec ma niewdzięczną pozycję w rodzinie. Jest wszystkich żywicielem i wszystkich wrogiem”.
 – August Strindberg, Syn służącej, 1886

„Kiedy brakuje nam ojca, sami go sobie znajdujemy”.
– Pascal Garnier – Jak się ma twój ból?

„Między synem a ojcem istnieje święta więź, której nie wolno przekroczyć emocjom. Usta milczą. Serce pozostaje bezradne”.
– Tariq Ali – Księga Saladyna

„Mój ojciec mawiał do mnie, „Pokaż im na co Cię stać, nie martw się co z tego będziesz miał. Powiedz, że pracujesz za darmo i uczyń się bezcennym”.
– Clint Eastwood

„Wszyscy rodzimy się z pustką w piersiach wielkości taty. Nasi ojcowie albo ją wypełniają, albo w miarę dorastania czujemy tę pustkę coraz bardziej…”
– Charles Martin – W pogoni za świetlikami

„Miałeś ojca, który cię szanował. Zawdzięczasz mu swoją moc, swoją siłę, wszystko. Jemu i szacunkowi, którym cię obdarzył”.
– Siba Shakib – Samira i Samir